ab.gr - ΠΡΟΒΗΓΚΙΑ

ΠΡΟΒΗΓΚΙΑ

Iστορία

Πρώτοι κάτοικοι ήσαν οι Λιγούριοι. Στη συνέχεια ήρθαν οι Έλληνες της εποχής της Μεγάλης Ελλάδας τον 6o αιώνα που ίδρυσαν πόλεις στα παράλια όπως τη Μασσαλία ( 546.π Χ ), την Αντίπολη ( Αντίμπ ), τη Νίκαια ( Νις ) κ.α. Οι Ρωμαίοι την κατέκτησαν το 125π.Χ. και γοητευμένοι από τη φύση και τον ήλιο της, την βάφτισαν επαρχία Gallia Τransalpina ή Gallia Provincia ή απλά Provence (η δική μας Προβηγκία) επαρχία δηλαδή της Ιταλίας που άφησαν πίσω τους. Το 1486 η Προβηγκία ενώθηκε με τη Γαλλία.

Διαρρέεται από τον πλωτό ποταμό Rhone (Ροδανό), τον Durance και τους παραποτάμους τους. Στις όχθες του Ροδανού ίδρυσαν κατά καιρούς, πόλεις οι Κέλτες, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι. Στην καρδιά της Προβηγκίας, οι Ρωμαίοι ανακάλυψαν θερμά λουτρά που τόσο τους είχαν αδυναμία και τους έδωσαν το όνομα Aquae Sextiae (Νερά του Σέξτιου) προς τιμήν του στρατηγού Titus Sextius. Έτσι, το πρώτο συνθετικό του ονόματος της πόλης Aix en Provence προήλθε κατά παραφθορά από το Aquae Sextiae ( Aix ). Πιο βόρεια, η Αρλς το κόσμημα και πρωτεύουσα της περιοχής ιδρύθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα το 46 π.Χ. και το όνομά της Αrelat σήμαινε: η πόλη με τους βάλτους.

Σήμερα η Αρλς είναι η πρωτεύουσα της φωτογραφίας της Γαλλίας με φεστιβάλ και εκδηλώσεις και με έντονη την παρουσία καλλιτεχνών κυρίως ζωγράφων. Άλλωστε η πόλη έγινε διάσημη από τον Van Gogh που άφησε την ομίχλη της Όλλανδίας το 1888 και αποτύπωσε το φως της σε 200 πίνακες και σκίτσα. Πολλοί ζωγράφοι αιχμαλώτισαν το φως της Προβηγκίας στον καμβά: ο Ματίς, ο Ρενουάρ και τέλος ο Πικάσο που από τη γενέτειρά του τη Μάλαγα και το Παρίσι τα τελευταία χρόνια της ζωής του δημιουργούσε κάτω από το λαμπερό φως της Vallauris.

Οι πόλεις της Προβηγκίας είναι πραγματικά κοσμήματα με χρώμα και πολυμορφία, αλλά και με εμφανή τα σημάδια των Ελλήνων και των Ρωμαίων. Πλούσια σε προϊστορικά μνημεία (μέσα στη Μασσαλία στον σταθμό του Αγίου Καρόλου υπάρχουν προϊστορικές τοιχογραφίες) σε κάστρα, σε μοναστήρια, σε χωριά μεσαιωνικά. Η Προβηγκία είναι ο γοητευτικός προορισμός αυτών που αναζητούν μέσα από το ταξίδι την κουλτούρα και την ιστορία ενός τόπου.

Κλίμα

Μεσογειακό, με έντονο το χαρακτηριστικό φως και τον ήλιο, αλλά και τον βορειοδυτικό άνεμο τον Mistral που φυσάει 150 μέρες τον χρόνο και είναι ο ρυθμιστής και αφέντης, στην κυριολεξία, του κλίματος. Άλλωστε και το όνομά του βγαίνει από τη λέξη της τοπικής διαλέκτου Mistrau που σημαίνει Αφέντης.

Προϊόντα

Οι Ελαιώνες και τα αμπέλια είναι τα πρώτα που έφεραν μαζί τους οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι και αποτελούν τους δύο πόλους της τοπικής παραγωγής - κρασιά και ελαιόλαδο. Πολλά από αυτά τα ελαιόδεντρα που δίκαια χαρακτηρίζονται αιωνόβια, μετράνε 700 χρόνια στην ηλικία τους. Κάπου το ένα τρίτο από αυτά καταστράφηκε στον τρομερό παγετό του Φεβρουαρίου του 1956. Οι παραθαλάσσιες περιοχές είναι γεμάτες από πετρόψαρα και οστρακόδερμα πρώτη ύλη για τις διάσημες ψαρόσουπες. Στο εσωτερικό οι λίμνες και τα ποτάμια, είναι πλούσια σε ζαργάνες, γριβάδια, σολομούς κ.α. Κυνήγι υπάρχει στην περιοχή της Αρλ και στην Garrigue (μπεκάτσες, τσίχλες, κ.α).

Τα πρόβατα (σπουδαία ράτσα η Sisteron) και τα κατσίκια δίνουν το γάλα τους για τα εξαιρετικά τυριά και ειδικά το εξαιρετικό γαλλικό κατσικίσιο. Μια άλλη φημισμένη ράτσα ζώων είναι οι ταύροι της Camargue. Τοπική σπεσιαλιτέ ο ταύρος a l’ americaine που σερβίρεται με ρύζι από τους επίσης τοπικούς ορυζώνες. Oι κοιλάδες του Rhone, του Durance και των παραποτάμων της είναι ο φρουτόκηπος της Προβηγκίας αλλά και της Γαλλίας ολόκληρης.

Τι θα πάρετε στις αποσκευές σας από την Προβηγκία

Κρασιά, τυριά, αλλαντικά (λουκάνικα με σύκα, λουκάνικα της Αρλς ), μέλι λεβάντας (γνωστό το μέλι της Vaucluse ), ελαιόλαδο αρωματισμένο με τα μυριστικά της Προβηγκίας, αλλά και με λεβάντα, Νougat (αμυγδαλωτά άσπρα ή σκούρα με σοκολάτα ), Calisson d’ Aix, σκληρά αμυγδαλωτά με επίστρωση γκλάσου, ζαχαρωμένα λουλούδια, φρουί γκλασέ, τρούφες από την Tricastin (αγορά τρούφας στην Carpentras ). Αλλά και Bouquet garni, δεματάκια αρωματικών για την κατσαρόλα με το άρωμα των herbes de Provence, αλλά και sachets λεβάντας για τα συρτάρια. Ακόμη θα πάρετε μαζί σας αποτυπωμένα πάνω στα κεραμικά και στα γυαλιά και στις πικέ βαμβακερές, κατακίτρινες πετσέτες, ένα κλαράκι ελιάς, ένα λουλουδάκι λεβάντας, ένα κλωναράκι μυριστικού από την Προβηγκία των αρωμάτων και των λουλουδιών.

Μια μικρή επιλογή...

Μερικά χαρακτηριστικά τυριά:

  • Banon, τυρί από το ομώνυμο χωριό: Είναι αγελαδινό ή πρόβειο ή κατσικίσιο με 45% λιπαρά. Σε σχήμα στρογγυλό, διαμέτρου 7-8 εκ., ύψους 3 εκ. διπλώνεται με φύλλα καστανιάς ποτισμένα σε Κονιάκ, δεμένα με χόρτο.
  • Brousse, τυρί κρεμώδες, 45% λιπαρά, μπορεί να είναι αγελαδινό, πρόβειο ή κατσικίσιο. Το όνομά του βγαίνει από τη λέξη brousso της τοπικής διαλέκτου που σημαίνει κρέμα. Σερβίρεται με φρούτα φρέσκα ή κομπόστα αλλά και με μυρωδικά, σκόρδο ή κρεμμύδι.
  • Bossons, μαλακό κατσικίσιο τυρί, 45% λιπαρά, μαρινάρεται για 3 μήνες μέσα σε πήλινα σκεύη σε μαρινάδα από ελαιόλαδο, άσπρο κρασί, μπράντι και μυρωδικά που του δίνουν ένα έντονο άρωμα.
  • Cachat, τυρί μαλακό, αγελαδινό ή κατσικίσιο, 45 % λιπαρά: Κυλινδρικό σε σχήμα, ταιριάζει με τα τοπικά κρασιά. Χρησιμοποιείται και σαν βάση για πιο πικάντικο τυρί με την προσθήκη αρωματικών και διατηρείται μέσα σε μικρά δοχεία.
  • Picodon, τυρί κατσικίσιο: 45 % λιπαρά, τρυφερό στο κέντρο, υποκίτρινο στην επιδερμίδα. Το όνομά του βγαίνει από την τοπική λέξη pico που σημαίνει κεντρί και αναφέρεται στην ελαφρά έντονη γεύση και το άρωμα των ξηρών καρπών.

 

Από κρασιά:

Côtes de Provence, Coteaux d’ Aix, Cassis, Palette, Bellet, Bandol. Chateau neuf-du-Pape Gigondas, Vacqueyras, Cairanne, και τα γλυκά, με φυσική αποξήρανση των σταφυλιών Beaumes-de-Venice και Rasteau.

Οι Ελαιώνες και τα αμπέλια είναι τα πρώτα που έφεραν μαζί τους οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι και αποτελούν τους δύο πόλους της τοπικής παραγωγής

Web Analytics